You boy are too self righteous, lahat ng tingin mo na tama pinaninindigan mo, and you wont take any opinion from other people. Yan nga ang naging dahilan kung bakit napakaraming taong namatay dahil sa religion, example lang ay yung mga With hunts na ginawa noon, ilang libong babae ang sinunog ng simbahan dahil sa pag aakalang sila ay mga mangkukulam... Isa lang yan sa mga ugaling self-righteousness.. di ko naman sila masisisi, akala nila tama para sa diyos ang ginawa nila. But still, kung gumagana ang kanilang COMMON SENSE at open minded sila, edi masaya sana ang lahat.
Masyado ka kasing close minded, I CANT EVEN EXPRESS MY OWN OPINION WITHOUT YOU GETTING ANGRY. At kahit na alam mo namang tama ko, hahanap at hahanap ka parin ng kung ano anong paraan para lang baligtarin ako. Habang tumatagal, nakikita ko ang sarili ko na hindi ako magiging masaya sayo. Thats why im too scared of the future, dahil napakalabo parin nito sakin. And in your current situation and state? Im sure... wala talagang kahihinatnan ang buhay ko. Im selfish? baka nga, pero its a human born instict that i have to save my ass first before other things. Ang hirap isipin at isa-isahin... pero hindi na talaga ako masaya.. Hindi ako masaya sa work ko, hindi ako masaya sa pamilya ko, hindi ako masaya sa kalagayan ko sa buhay at hindi ako masaya sa naiisip kong future ko. Ikaw lang talaga ang nakakapag alis nito pansamantala pero once na nawala kna, bumabalik lang talaga ang depression ko.
Alam ko namang malabo pang magpakasal... although un lang talaga ang naiisip kong paraan para takasan ang lahat ng lungkot ko na to.... Hindi sa minamadali kita, pero i just want to see or feel your assurance for the matter, I want to see na may balak karin.... Na kaya mong talikuran ang mga bisyo mo para makapag ipon para sa fiture natin. Kaso di ko to nakikita sayo. Wala ka pang balak at masyado ka pang nag eenjoy sa pagiging binata na may trabaho at sariling pera...
I think were really too different.... Sa age at sa values eh ibang iba... I dont think i'll be happy with you anymore...
things haven;t going well with me lately....The death of a close college friend, the critical condition of a relative of my boyfriend (who i can say is much more closer to me than most of my relatives combined) and my ever boring job... These happenings are making me rethink of what will happen to me in the future and it only gives me the feeling of dread..... Ano ba ang na accomplish ko in this 24 yrs of my life? well the at most is.. I have this $1+ a hour job or should i say 400+ pesos a day job.... Great! While i see most of my highschool classmates na isa isa nang kinakasal or nasa ibang bansa na or may anak na, or may dslr na or may condo na, or manager na somewhere... It just makes me jealous. Tao lang ako, this is a very normal behavior na im sure is idi-ni disagree ng boyfriend ko everytime na kkwentuhan ko sya ng nararamdaman ko about this dahil wala naman syang maitutulong para ma solusyunan ang problema ko. Habang tumatagal ang panahon, lalo na akong napapalapit sa mga bagay na kinatatakutan ko.... im getting older at wala pa akong na aacomplish na pwde kong maipagmalaki.... nakakalungkot... di ko alam ang gagawin ko... wala namang tumutulong sakin.... I do accept suggestion man lng, kaso wala e. Madaling sabihin na "mag abroad ka"... pero after i suggest yun wala namang kasunod.... So pano?? im very much interested sa pag abroad pero i have ZERO knowledge about it.... un lang talaga ang naiisip kong paraan para mabawan ng onti ang problema ko.... Pera lng talaga e.... how i wish na sana manalo ako sa lotto. Nakakainis pero napapadalas na talaga ang pag day dream ko na ako ay bumalik sa pagiging 7 yrs old pero i still have the knowledge of the this present time. Yung tipong, i have enough knowledge para hindi na ako magkamali sa mga desisyon ko sa buhay. At may kakayahan na akong maging succesful at an early age. I was dreaming na highschool graduate na ko at age 9 at in my teens ay meron na kong business and at my age na 24 ay isa na ko sigurong milyonaryo at matutupad ko na ang mga pinapangarap kong gawin. Yun lang naman ang madalas kong i day-dream.... Which is isa lng ang ibig sabihin nun.. HINDI AKO KUNTENTO SA MGA BAGAY BAGAY NA MERON AKO NGAYON AT NAPAKARAMI KONG PINAG SISISIHAN NA DI GINAWA NOONG BATA PA AKO..... its very much a sign of insecurity and helplessness dahil wala na akong ibang maisip na solusyon kung ang pan samantalang kasiyahan sa pag iisip na successful nga ko... Very sad.....
I've been lazier.. di ko alam kung bakit pero ang sipag ko dati. I was inspired.... May nakita kasi akong lumang artwork ko na itachi and sasuke... I did it on photo shop way back 2004 ata and i have no idea back then how to use layers.... Kung titignan ko to ngayon, di ko na mauulit ang drawing na un dahil sa daming complexity ng pag gawa... Basta ganun.. tamad n ko ngayon di tulad ng dati na kaht brush na naka multiply mode lng ang alam kong gamitin eh i was still able to make good looking artworks.... I miss my old self...
Fuck this policy… Ive just seen my accuracy report for the month of may, as usual bagsak nanaman ako. At hindi ko talaga matangap to… Why? because im just a GD… taga gawa lng ako ng ad. Im not allowed to validate or bawal din akong mag one pass. Kelangan din lahat ng ad ko human sa PA dahil kung hindi, di to masasama sa bilang.e Name Position Primary
100372 Altuna, Aurora GD PM-REG 455 26% 120 16 82.50% Failed
100592 Arellano, Khristie Anne GD PM-REG 359 66% 238 - 10 95.80% Passed
100376 Arevalo, Melissa Ann GD1 PM-REG 396 21% 85 - 13 96.72% Passed
100351 Arquilla, Angie GD2 PM-REG 1 ,190 0% 5 1 - 99.58% Passed
100165 Canlas, Carlota GD2 PM-REG 37 0% - - - 100.00% Passed
100572 Castillo, Paul Mark GD PM-REG 240 47% 113 - 24 78.76% Failed
100330 de Felix, Jean GD1 PM-REG 430 24% 104 - 24 94.42% Failed
100457 de Jesus, Jose Miguel GD PM-REG 240 71% 170 1 23 83.53% Failed
100573 Fajardo, Karl Roderick GD PM-REG 257 28% 71 1 21 63.38% Failed
100567 Maloom, Chris Daniel GD PM-REG 272 58% 158 - 18 88.61% Failed
100666 Tin, Neil Merrick GD PM-REG 259 70% 182 1 30 80.77% Failed
So what's wrong with that picture? Halos lahat ng GD lng ang position ay bagsak at napaka baba ng accuracy. Pro lets look closely sa TOTAL JOBS, i have a total of 455 jobs done. 2nd to the highest ako, but yet i am only 82.50% sa accuracy and since ang requirement para pumasa ay 90% for the GD.. bagsak ako. Why? dahil sa inspection % or jobs inspected like what i said earlier. i only have 20% of my total ads inspected or just 120 ads. and i minus na natin yung 16 errors ko.. ayun, syempre bagsak nga talaga yan. Of course wla na kong masasabi pa, yan ang numbers e, pero lets try looking at it in my point of view. I build ads. PERIOD. of course di maiiwasan ang mga errors dyan. sa 400+ ads na ginawa and with only 16 errors, id say I did pretty well. Also, marami rin ako ginawang ad na madadali lng, yung mga pwdeng i-one pass. Kaso lang hindi nga pwde yun. Ok na ko dun, but ang pinaka nakakainis lng ay... Kailangan ko pa ba i pacheck yan?? Super dali yung ad as in, tapos napakarami pang ad na kelangan gawin. Any sane person would definetly say na ideretso ko na yan. Pero HINDI... KELANGAN ITO IPA CHECK SA P.A. ... so kailangan ko pang i print ang ad at mag lakad pa punta dun para ipasa.... at isa itong NAPAKALAKING PAG SASAYANG SA ORAS. seriously!! And they would tell us na kailangan bilisan ang gawa dahil may quota na 42 points but retain the quality ek ekek.. FUCK. Pero kung GD1 or GD2 ang mag deretso ng ad OK lng... Nung month of April naman ito ang score ko:
100372 Altuna, Aurora PM-REG 390 67% 260 - 28 89.23% Failed
i did 390 ads and a 67% inspection. which is takaw sa error yan pero pumasang awa naman ako with a 89% accuracy. Pero 260 ads na dumaan sa PA. damn, if you would see the accuracyreport sa month na yan, you would see na AKO ang may pinaka maraming pinacheck na ad sa PA. Then i felt really stupid that time... pila ako ng pila sa printer pero mukhang wala parin pala itong magagawa... nag sayang ako ng oras kaka print ng mga ads para ipacheck at para mahanapan lng ng errors.... Kung di nalang ako magpa check ng ads edi mas ayos, walang error. Ganun din nman ginagawa ng iba e. I work my ass out building ads tapos ganun lang un? bagsak? I dont know what im doing wrong at nakakainis na talaga. You can say na, hindi ako nag checheck ng maayos, kaya ganun. But ill say, hindi bat trabaho n ng PA un? iSas gugustuhin ko pang igawa nlng ng isa pang ad ang oras na ibubuhos ko sa pag check. Kung titignan nyo ung accuracy report sa taas, oo may nag iisang GD na nakapasa pero ilan naman ang nagawa nyang ad? almost half as mine.... All i can say is.. this company is dragging down the people who are already on the bottom of the food chain and the one who do the most hard work. FUCK THEM.
TLDR:
I work my ass out 10+ hours a day, doing all the best I can to help my team finish the ads and what do i get? a failed accuracy report.
Ok before you say anything else, NAIINIS AKO SAYO! Wala ka namang ginagawang solusyon sa mga away natin eh, kaya hindi ito matapos tapos at paulit ulit nalang. Ive had enough and I want a solution. Kung wala kang maisip then its better for us to break up. Inaayos mo lang sa simpleng "sorry". At eto naman ako si tangang paulit ulit ding tinatangap ang sorry mo. Pero deep inside ayoko talaga, dahil that wont solve any problem at alam kong babalik at babalik lang tayo sa ganito. Bakit ka ba ganyan?? Wala naman akong hinangad ay kundi yung lagi kang makasama or makausap (and sana maayos na pag uusap), dyan mo ako sinanay diba? pag ako nag cocomputer or na lalate ng reply nagagalit ka. Pero IKAW mismo di naman maka keep up sa sarili mong rules na ginawa. Wala na, irreversible na to dahil nasanay na ako. Pero ang naging role ko na ata sa buhay mo e si Ms. Hassle. Kung tratuhin mo ako, ay parang isang hassle sa buhay mo. Ako pa ang kailangang pumilit sayo na gumala tao or kumain ng sabay or gawin ito ganyan together. Ikaw? have you ever suggested any activity na pwde natin gawin?? wala diba? and that just gives me the impression na ayaw mo naman talaga akong makasama at hassle lang lahat ng mga pinag gagagawa natin. Imbes na sana nakaka tipid ka ng pera, sana nakaka pag laro ka ng xbox, sana nakakapag internet ka, sana nakaka pag pahinga ka pero dahil sa "responsibility" mo e napipilitan kana ring samahan ako. Its really sad na naging ganito ka na... I really thought Ive found someone na mag eenjoy kasama ako. pero nag kamali pla ako... Im just a hassle.
To keep my pride intact, I try not to follow you anymore sa pag attend sa service every sunday since for me yun naman ang hassle. What would i get with going to church. Lalo na kung kasing layo nang sa inyo. WLA. Gumastos lang ako, nagpagod and what do i get? nothing. Ni hindi mo rin naman ako mapansin dun dahil madami kang ibang pinapansing tao.
In short, For me ikaw ang priority ko, i want you all for myself. Selfish na kung selfish but that how i want you. Kung pwde lang sanang makasama ka 24/7 eh mas ok sakin yun, pero ikaw hindi. Hindi ko alam kung ano ang role ko sa buhay mo. Am i you girlfriend or just someone blocking your path to happines. Its really a shame to tell you na ikaw ang happines ko, ikaw kaya? Syempre hindi, since nakikita kong mas masaya kang naglalaro ng xbox or nanonood ng ufc at basketball at wag narin nating kalimutan si pacquiao na ginagastusan mo pa ng 500 para lang mapanood ng live sa sinehan. I feel really bad tuwing nanunumbat ako pero its really not fair for me. Pag ako nag aya sa isang bahay that would cost you over 500 e siguradong katakot takot na pilitan muna at tampo moments ang kailangan kong gawin bago ka mag agree. Pag laban ni pacquiao, wala nang second emotion, kung kelangang mangutang gagawin mo para lang dun.
Alam kong marami kang priority and im glad na tumutulong ka sa pamilya mo... I dont know maybe im just jealous pero wala na akong magagawa dun. Pero sana iniisip mo rin ang sarili mong kaligayahan, and kung maligaya kana sa sitwasyon mo, ako hindi. I cant replace them. And I cant beat them... Panalo na sila.... Talo na ko.
I feel so damn miserable pag di kita kasama. Kung alam mo lang kung gaano ka torture sakin every sunday na anito lang ako sa bahay naka tunganga. Tapos hindi kpa masyadong nag ttxt at kung mag text ka man napaka walang kwenta din ng mga txt mo. Nakakainis lng yun at tuwing dumarating ang araw nayon, lagi nalang akong depress.
I hate myself for depending too much on you.
I hate myself dahil di na ako makapag enjoy sa kahit anong bagay pag di kita kasama.
I hate myself for sinking into this level. I feel so damn weak at tuwing nag kaka away tau dun lang uli ako nakaka hatak ng lakas para mag enjoy mag isa.
Sorry, i dont want to be this miserable anymore. Kahit si dada e hindi rin matutuwa kung makikita nya akong ganito.
problems and future concerns are already going to my head na parang wala na akong maisip na solusyon sa mga problema ko kundi mag pakamatay na lang. Ayoko na, sawa na kong lagi nalang nag aalala sa kahihinatnan ko sa buhay, ayoko nang laging natatakot, laging nagagalit at laging nag sisisi sa mga bagay bagay. So ito nalang.... Ipapa sa diyos ko nalang ang lahat. I know it might sound really stupid, yeah even for me.. pero mukhang ito nalang ang naiisip kong paraan to keep me from going insane. If this is the life God has given me,... Ill accept it and be thankful for all of this, whether this is good or bad.... Kahit ano pang unos or blessing ang dumating sakin, ill offer it to him. Sya na ang bahala sa buhay ko...........
Hindi ko alam kung ano magiging kahihinatnan ko sa mga darating na panahon.... Dati nung bata ako akala ko magiging ok ang lahat... kasi laging dialog ng mga magulang ko "pag laki mo ganito ganyan..." akala ko pag laki ko magiging maganda ang buhay ko... akala ko magiging maayos... pero hindi naman pala... parang wala lang ding nag bago... ang it could be worse...... Future.... Kung di ako magsisimulang ayusin ang buhay ko, wala rin ako matatawag sa future.... Nakakatakot talagang isipin kung anong mangyayari sa hinaharap ko.. lalo na ang monetary problems... lahat ng tao namomroblema sa pera at hindi kakaibang problemahin ko rin yun.... Pero this past few days... ang pinoproblema ako kung ano ang kahihinatnan ko in the next 5 yrs..... may asawa na kaya ako nun? makakapag pakasal na ba ako nun?? May anak na kaya ako nun? Sa na iimagine ko... napaka labo ng kasal sa akin... napaka mahal mag pakasal... at definetly hindi ito kaya ng aking "almost" minimum wage na sahod... Wala akong pamilyang pwdeng tumulong sakin sa gastusin.. Its good enough na nakakatira at nakakakain ako ng libre sa bahay but hangang dun na lang yun.. I cant bother them with such a trivial matter like marriage.... How about my spouse?? With my current boyfriend.... No... an big NO...... firstly hes 20yrs old at sobrang wala pa sa isip nya ang kasal.. second, halos wala na syang natitirang pera para sa sarili nya at para sa"date" man lang namin dahil binibigay nya ang sahod nya sa magulang nya.. third, me pagka maluho sya sa gamit and he cant dare buy stuffs na hindi "branded" at lastly... he is too damn immature pa............ Yan ang nag bibigay ng anxiety sakin.... di ko na talaga alam ang kahihinatnan ng buhay ko..... I guess i really should have just picked an older man.....
Im not happy with my relationship anymore, wala na syang ginanawa kundi mag xbox. And when i try to complain, he says, minsan na lang sya makalaro kya intindihin ko nlng. Of course iniintindi ko naman e.. But how about me? When was the last time he spends some time with me? when was the last time we actually had a decent talk? when was the last time he tried to make me smile? Im not happy anymore and he doesnt seem to realize it. I want a man who loves me when im here and loves me more when im not. Basta naiinis lng talaga ako. I might be better off alone and he definetly is even better of alone as well. Magkakaroon na sya na unlimited time with his xbox at makaka tipid na sya. Wala nang mangungulit sa kanya na gumala at wala na ring mang aaway sa kanya.. ang SAYA SAYA!
- Content © himiko
- Layout by Up4Grabs
- Brushes from Aethereality and My Photoshop Brushes
- Textures from Celestial-Star
- Image from Just Cullen.



